آرامگاه فضل بن شاذان در حوالي مجموعه خيام قرار گرفته است. در بلوار خيام ميداني به نام ميدان شهدا وجود دارد كه اگر از اين ميدان به سمت شرق حركت كنيد به آرامگاه فضل مي رسيد. فضل بن شاذان كه از علما و فقهاي بزرگ شيعه است كه طبق برخي روايات، در زمان چهار امام شيعه يعني امام رضا، امام جواد، امام هادي، و امام حسن عسگري (ع) مي زيسته و از ياران ايشان بوده است. حتي گفته شده كه فضل همراه امام رضا (ع) به نيشابور آمد و در آنجا ماندگار شد. به هر روي ترديدي وجود ندارد كه فضل از بزرگان و مبلغان آيين تشيع در خراسان بوده است. بر اساس كتيبه اي كه بر سنگ قبر او نوشته شده، در سال 260 هجري قمري، يعني 57 سال پس از شهادت امام رضا (ع) وفات يافته است. سال 260 سالي است كه امام حسن عسگري (ع) نيز به شهادت رسيد و غيبت صغراي امام دوازدهم شيعيان آغاز شد. گفته اند كه فضل بن شاذان 180 كتاب در علوم گوناگون نوشت، اما از اين ميان در كتب تاريخي، تنها فهرست 48 كتاب موجود است و از اين بين فقط دو كتاب باقي مانده: يكي كتاب «لايضاح» و ديگري «تعليمات نادر». آرامگاه كنوني فضل بن شاذان در ميان باغ و صحني بزرگ و در روستايي كه «فضل» خوانده مي شود، قرار گرفته و دورادور آن گورستان عمومي است. بناي آرامگاه جديد است و در واقع تجديد بناي ساختمان آجري پيشين تلقي مي شود. محوطة باغ نيز آن قدر زيباست كه براي نيشابوري ها يك گردشگاه به شمار مي رود.